Category Archives: อินเตอร์เน็ต

เครื่องดนตรีในตระกูลเครื่องสายที่มีรูปร่างคล้ายไวโอลิน

9วิโอลาเป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเครื่องสายที่มีรูปร่างคล้ายไวโอลินแต่มีขนาดที่ใหญ่กว่า นิยมเล่นใน วงออร์เคสตรา และ วงเครื่องสาย ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน อันประกอบไปด้วยไวโอลิน วิโอล่า เชลโล และ ดับเบิลเบส โดยวิโอลามีระดับเสียงต่ำกว่า ไวโอลิน แต่สูงว่าเชลโลและดับเบิลเบส

วิโอล่าจะตั้งสายเป็น C-G-D-A ซึ่งต่ำกว่าไวโอลินที่เป็น G-D-A-E ปัจจุบันวิโอล่าก็ยังคงมีขนาดที่หลากหลายมากที่สุดในบรรดาเครื่องดนตรีในตระกูลเดียวกัน เพื่อให้การสะท้อนเสียงสมบูรณ์แบบเช่นเดียวกับไวโอลิน วิโอล่าจำเป็นต้องลดขนาดความยาวลงอีกครั้งหนึ่ง ผลของการประนีประนอมดังกล่าว ทำให้วิโอล่ามีขนาดความยาวอยู่ที่ 38 ถึง 45 ซม. ทำให้บทบาทของวิโอล่าในฐานะที่เป็นเครื่องดนตรีแสดงเดี่ยว ช้ากว่าไวโอลินและเชลโลซึ่งเป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเดียวกัน

เชลโล เป็นเครื่องดนตรีที่มีรูปร่างที่นิยมเล่นใน วงออร์เคสตราและ วงเครื่องสาย ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน อันประกอบไปด้วยไวโอลิน วิโอล่า เชลโล และ ดับเบิลเบส เชลโลเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายที่ได้รับความนิยมเช่นเดียวกับไวโอลิน มีโน้ตเพลงที่เขียนไว้สำหรับเชลโลโดยเฉพาะอยู่หลายบทเพลง แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยม[ต้องการอ้างอิง] ถึงอย่างไรก็ตามยังมีการเล่นเชลโลกับดนตรีประเภทแจ๊ส บลูส์ ป๊อป ร็อก ฯลฯ

Cello คือชื่อย่อของ Violoncello ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเครื่องสายที่มีความโค้งมนเช่นเดียวกับไวโอลินและวิโอล่า ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เชลโลมีพัฒนาการของรูปทรงที่หลากหลายกว่าจะเป็นดังเช่นที่เห็นในปัจจุบัน และต้องใช้เวลานานกว่าจะเป็นที่ยอมรับในฐานะเครื่องดนตรีสำหรับการแสดงเดี่ยว

หลายคนเชื่อว่า เชลโล มีที่มาจากคำว่า Viol ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิด เชลโลเริ่มปรากฏขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในยุคบารอค จากเครื่องสายในตระกูลไวโอลิน ในขณะที่เครื่องดนตรีต่างๆ ที่มีรูปทรงคล้ายไวโอลินในสมัยนั้นมีแพร่หลายอยู่แล้ว เช่น ซอ Viol และ Rebec แต่ไวโอลินเป็นตระกูลเครื่องสายที่แยกออกมาจากเครื่องดนตรีเหล่านั้น

ในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมาเชลโลมีการเปลี่ยนแปลงขนาดมาโดยตลอด แต่องค์ประกอบโดยทั่วไปแล้วแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย Antonio Stradivari เป็นช่างทำไวโอลินคนแรกที่กำหนดขนาดมาตรฐานของเชลโลสมัยใหม่ขึ้น เชลโลในยุคก่อนๆ นั้นมีขนาดความยาวประมาณ 80 ซม. ซึ่งไม่สะดวกต่อการเล่นเท่าใดนัก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1707 เขาใด้ปรับขนาดเชลโลให้สั้นลงเหลือเพียง 75 ซม. ซึ่งทำให้เล่นได้สะดวกขึ้น

ดับเบิลเบสมีชื่อเรียกหลายชื่อเช่น สตริงเบส คอนทราเบส เบสวิโอล ดับเบิลเบสเป็นเครื่องดนตรีที่ที่นิยมเล่นใน วงออร์เคสตรา และ วงเครื่องสาย ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน อันประกอบไปด้วยไวโอลิน วิโอล่า เชลโล และ ดับเบิลเบส มีความสูงมาตรฐานประมาณ 74 นิ้ว ดับเบิ้ลเบสเป็นเครื่องดนตรีเพียงชิ้นเดียวที่อาจจะกล่าวได้ว่ามีความสัมพันธ์กับซอวิโอล (Viol) อย่างแท้จริง โดยสืบทอดมาจาก Violone ซอวิโอลขนาดใหญ่ (Big Viol) ซึ่งเล่นในช่วงเสียง 16 ช่วงเสียง (เสียงของมันจะต่ำกว่าโน้ตที่เขียน 1 ช่วงเสียง)

เทคนิคการเล่นไวโอลินที่ควรทราบ

เทคนิคการเล่นไวโอลิน ประกอบไปด้วย

– การจับไวโอลิน ความรู้สึกที่ผ่อนคลายคือข้อพิจารณาอันดับแรกว่าจับไวโอลินได้ดีหรือไม่ เวลาที่เล่นไวโอลินนั้น แผ่นหลัง หัวไหล่ ต้นคอ และกรามรู้สึกผ่อนคลายและไม่เกร็ง ท่าทางการจับไวโอลินควรจะตรงและผ่อนคลาย การยืนตรงป็นสิ่งสำคัญต่อการแสดงเช่นเดียวกับเหตุผลด้านสุขภาพ เมื่ออยู่ในท่ายืน ช่วงห่างของเท้าควรจะกว้างเท่าๆ กับความกว้างของช่วงไหล่ กระจายน้ำหนักของร่างกายลงที่เท้าทั้ง 2 ข้างเท่าๆ กัน เมื่ออยู่ในท่านั่ง ควรจะนั่งห่างจากพนักเก้าอี้ เท้าข้างซ้ายอยู่ข้างหน้าวางราบไปบนพื้น ส่วนเท้าขวาควรจะพับไปข้างหลังขาเก้าอี้เล็กน้อย  ซึ่งจะทำให้แขนขวามีพื้นที่เพียงพอที่จะลากคันชักได้ทุกทิศทางโดยไม่ไปชนกับเข่าขวา ที่รองไหล่เป็นนวัตกรรมที่สำคัญที่ช่วยป้องกันอาการบาดเจ็บให้กับนักไวโอลินและนักวิโอล่าหลายๆ คน ความสูงของที่รองไหล่ขึ้นอยู่กับช่วงคอของนักดนตรีแต่ละคน เมื่อวางไวโอลินเปล่าๆ ไว้บนไหล่ ที่รองไหล่จะช่วยเติมเต็มช่องว่างระหว่างที่รองคางและกรามอีกด้วย ถ้าระหว่างกรามและที่รองคาง มีช่องว่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยก็ไม่จำเป็นต้องใช้ที่รองไหล่ อาจจะใช้เพียงที่รองไหล่แบบแผ่นฟองน้ำบางๆ เพื่อกันไม่ให้ไวโอลินเลื่อนหลุดจากไหล่ และอาจจะใช้แผ่นฟองน้ำแบบมีสายรัดกับแผ่นหลังไวโอลิน

– การจับคันชัก ท่าทางการจับไวโอลินควรเป็นธรรมชาติ วิธีตรวจสอบว่าตำแหน่งของมือขวาเป็นธรรมชาติหรือไม่นั้น ให้ยืนขึ้นปล่อยแขนและมือไว้ข้างลำตัว นั่นคือท่าทางการจับคันชักของมือขวาที่ควรจะเป็นโดยปรับแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งที่เปลี่ยนไปมี 2 อย่าง คือ นิ้วโป้งและนิ้วก้อย  นิ้วโป้งจะอยู่ใต้นิ้วอื่นๆ เล็กน้อยและวางอยู่ที่ด้ามคันชักบริเวณช่องเล็กๆ ระหว่างโคนคันชักและปลอกหนังหุ้มด้ามจับ นิ้วโป้งควรจะโค้งออกด้านนอกเป็นรูปวงกลมกับนิ้วอื่นๆ  โดยปลายนิ้วก้อยวางอยู่ด้านบนคันชักก่อนถึงปุ่มสกรู วางนิ้วเป็นแนวโค้งเพื่อรับน้ำหนักของคันชัก ส่วนอีก 3 นิ้วที่เหลือให้วางอย่างสบายๆ เหนือด้ามคันชัก ซึ่งจะทำให้นิ้วโป้งและนิ้วกลางไขว้กัน ควรจะออกแรงบีบนิ้วทั้งสองเล็กน้อยจะทำให้รู้สึกจับคันชักได้อย่างมั่นคงรู้สึกผ่อนคลายและไม่เกร็ง

ทำไมควรซื้อไวโอลินที่มีมาตรฐานดีพอควร

เราเป็นเพียงแค่ “คนหัดเล่น” ทำไมเราควรที่จะต้องซื้อไวโอลินฝึกหัดที่มีมาตรฐานที่ดี (ในที่นี้ไม่ได้แปลว่าต้องแพงถึงดี) และพยายามหลีกเลี่ยงการซื้อไวโอลินที่ผลิตมาไม่ได้มาตรฐานและทำเซ็ทอัพมาไม่ดี เหตุผลอาจเป็นดังนี้

ไวโอลินที่ไม่ค่อยได้มาตรฐานบางครั้งอาจเป็นตัวบ่อนทำลายความพยายามของคนหัดเล่นทีละน้อยอยู่เรื่อย ๆ อาจทำให้ถึงกับถอดใจและเลิกเล่นในที่สุด

ไวโอลินที่ไม่ได้มาตรฐานมักให้เสียงที่ไม่ดีเอาเสียเลย แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เล่นให้ออกมาดีได้และอาจมีชิ้นส่วนที่อ่อนแอทำให้พังเสียหายได้ง่าย

การปรับปรุงสภาพ หรือส่วนประกอบ เช่นการใช้หย่องที่ดีขึ้น การปรับแต่งเสียง แม้กระทั่งการทำแท่งซาวด์โพสท์ใหม่ ไม่มีทางที่จะนำมาใช้แก้ไขไวโอลินที่ไม่มีคุณภาพให้กลับดีขึ้นมาได้

นักเรียนไวโอลิน ที่มีความจริงจัง มีความพยายามสูง ต้องเปลี่ยนไปใช้ไวโอลินที่มีคุณภาพสูงขึ้น เช่นไวโอลินระดับนักเรียนชั้นต้น เมื่อเล่นไปแล้วสักสองสามปีก็ควรเปลี่ยนให้ดีขึ้น เนื่องจากมีความสามารถสูงขึ้นจนถึงจุดที่ประสิทธิภาพของไวโอลินระดับต้นที่ใช้อยู่ไม่สามารถตอบสนองต่อการเล่นในระดับที่สูงขึ้นไปได้สะดวก

เมื่อนักเรียนผ่านการเรียนมาแล้วบ้าง มีฝีมือการเล่นที่พัฒนาขึ้นตามลำดับและแน่ใจแล้วว่าสามารถทำให้การเล่นไวโอลินนี้เป็นงานอดิเรก หรือเพื่อหย่อนใจได้แน่แล้ว สามารถเป็น Lifetime hobby ได้ถ้ามีงบประมาณเพียงพอควรหาซื้อไวโอลินดีขึ้นไม่ว่าเป็นของ จีน เยอรมัน ฝรั่งเศสเพื่อใช้ไปตลอดชีวิตก็อาจเป็นความคิดที่ดี

ส่วนการเลือกไวโอลินระดับฝึกหัดระดับต้น ๆ นั้นจะมีขั้นตอนการเลือกที่ซับซ้อนน้อยกว่านี้ ควรจะดูจุดหลัก ๆ เช่นลูกบิดไวโอลิน เมื่อลองหมุนดูแล้วแน่นกระชับหรือไม่ เพราะถ้าไม่แน่นการตั้งเสียงเมื่อจะใช้ซ้อมหรือใช้เรียนก็จะเป็นไปได้ยากมาก

ไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นท่วงทำนองและสามารถถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม

1

ไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีที่กำเนิดเสียงในระดับเสียงสูง คือเสียงที่แหลมจนถึงต่ำปานกลาง เป็นเครื่องดนตรีจัดอยู่ในตระกูลไวโอลิน เครื่องดนตรีในตระกูลไวโอลินเมื่อนำมาเล่นรวมกันจะเรียกว่า “วงเครื่องสาย” และเป็นตระกูลเครื่องดนตรีหลักในวงออร์เคสตรา ซึ่งประกอบไปด้วย ไวโอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส ลำตัวของไวโอลินทำด้วยไม้ ประกอบด้วยแผ่นไม้เป็นจำนวนมาก ชิ้นที่อยู่ด้านหน้าทำด้วยไม้พรูซ ซึ่งไม้ชนิดนี้เป็นไม้เนื้ออ่อน มีลายละเอียดมาก แผ่นที่อยู่ด้านหลังใช้ไม้เมเปิล ไม้ชนิดนี้มีเนื้อแข็งกว่าไม้ชนิดแรก แผ่นไม้ทั้ง 2 ชิ้น ประสานเข้ากับส่วนที่เรียกว่า ริบก็จะมีลักษณะเป็นลำตัวไวโอลิน ที่ส่วนปลายของไวโอลินทางด้ามถือม้วนเป็นก้นหอยเรียกว่า ซโคลที่แผ่นไม้ด้านหน้าจะมีรูปตัว (f) เป็นช่องให้อากาศภายในถ่ายเทได้ ไวโอลินมี 4 สาย ตั้งเสียงห่างกันในระดับคู่ 5 คือ G,D,A และ E สายต่ำสุดหรือสาย 4 เสียง G สาย 3 เสียง D สาย 2 เสียง A และสายเสียงสูงสุดหรือสาย 1 เสียง E สายทั้งหมดยาวเท่ากันแต่เสียงแตกต่างกัน เพราะมีขนาดและขึงต่างกัน

การเร่งสายให้ตึง ใช้บิดที่ลูกบิดซึ่งมีประจำทุกสาย ปกติจะเล่นโดยใช้คันชักสีที่สายให้สั่นสะเทือนแต่บางครั้งก็ใช้นิ้วดีด เพื่อให้เกิดเสียงสั่น ไวโอลินจะต้องวางบนไหล่ข้างซ้ายของผู้เล่น แล้วใช้คางหนีบไว้ไม่ให้เคลื่อนที่ มือขวาของผู้เล่นใช้สีสายไวโอลินด้วยคันชัก โดยทั่วไปคันชักจะทำด้วยขนหางม้า คันชักเป็นส่วนสำคัญอีกส่วนหนึ่ง ทำด้วยไม้ มีลักษณะคล้ายธนู ยาว 29 นิ้ว ตั้งสายให้ตึงและคลายให้หย่อนได้ สำหรับไวโอลินแบบมาตรฐานลำตัวจะมีความยาว 23.5 นิ้ว ไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นท่วงทำนอง และสามารถถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม มีเสียงแหลมสดใส อ่อนหวานชวนให้เคลิบเคลิ้ม ถ้าต้องการเล่นให้คึกคัก สนุกสนานเร้าร้อนก็ทำได้ จะเล่นให้เศร้าสร้อยสะเทือนใจก็เล่นได้ หรือจะเล่นพลิกแพลงด้วยเทคนิคต่างๆ ได้หลายแบบ แล้วแต่ความสามารถของผู้เล่น

ไวโอลินสำหรับผู้เริ่มต้นยังเหมาะสำหรับทุกคนที่พยายามทำดีกว่าด้านวิชาการ

24

มีคำถามว่าการเล่นเครื่องดนตรีที่สามารถเพิ่มความสามารถทุกด้านของชีวิตของคุณไม่สามารถ ตัวอย่างเช่นเมื่อคุณทราบวิธีการเล่นเพลงไวโอลีนสำหรับผู้เริ่มต้นคุณสามารถทำให้มีชีวิตชีวาขึ้นบุคคลรวมทั้งมีส่วนร่วมในทุกชนิดของกิจกรรมที่ชุมชน โอกาสที่คุณจะทึ่งในวิธีการจัดงานจำนวนมากยินดีที่จะช่วยให้คุณสามารถดำเนินการชิ้นดนตรีต่างๆ ในทางกลับกันคุณสามารถเช่นเดียวกับที่เล่นไวโอลินที่พบปะสังสรรค์ในครอบครัวหรือกิจกรรมในพื้นที่ใกล้เคียงที่ต้องนิด ๆ หน่อย ๆ ของเพลงเพิ่มสีสันให้บรรยากาศ

เพลงไวโอลินสำหรับผู้เริ่มต้นยังเหมาะสำหรับทุกคนที่พยายามทำดีกว่าด้านวิชาการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณเป็นนักเรียนวิทยาลัยคุณมักจะต้องนั่งและคิดเกี่ยวกับทุกชนิดของปัญหาที่สลับซับซ้อน ขณะฟังเพลงให้ประโยชน์บางอย่างมีอะไรมากเช่นการเล่นเครื่องดนตรีดังที่คุณอาจต้องระวัง, กิจกรรมที่จะช่วยกระตุ้นกล้ามเนื้อบางส่วนของสมองของคุณที่จะช่วยเพิ่มความสามารถในการคิดอย่างสร้างสรรค์ คุณยังอาจพบว่าสละเวลาในการเล่นไวโอลินจะช่วยให้คุณผ่อนคลายก่อนที่คุณจะเริ่มต้นเซสชันการศึกษา อีกทางเลือกหนึ่งเมื่อคุณได้รับการดำเนินการศึกษา, คุณสามารถใช้ไวโอลีนเพื่อช่วยคุณในละแวกเดียวกันจิตใจของคุณในสิ่งอื่น ๆ

หากคุณมีความสนใจในดนตรีไวโอลินสำหรับผู้เริ่มต้นคุณจะมักต้องการที่จะหาบทเรียนราคาถูกเพื่อช่วยให้คุณเริ่มต้น วันนี้คุณจะพบราคาที่ดีที่สุดออนไลน์ ซึ่งรวมถึงการใช้ของวิดีโอหลักสูตรที่จะสอนคุณวิธีการเล่นไวโอลิน ในบางกรณีหลักสูตรเหล่านี้ถูกออกแบบโดยผู้เล่นไวโอลินมืออาชีพเป็นอาจารย์ผู้สอน ดังนั้นคุณจะมีความสบายใจรู้ว่าคุณได้รับประโยชน์ของการเรียนรู้จากคนที่มีความอุดมสมบูรณ์ของประสบการณ์เกี่ยวกับการสร้างผลงานคุณภาพ

การวางพื้นฐานหลักสูตรการเรียนไวโอลิน

p85193711210
หลักสูตรการเรียนไวโอลินที่จะทำให้ผู้เรียนเล่นไวโอลินได้อย่างมืออาชีพ โดยเนื้อหาของบทเรียนจะเน้นให้ผู้เรียนจับไวโอลินอย่างถูกต้อง ทั้งมือซ้ายและมือขวา รวมทั้งอวัยวะต่างๆที่ต้องการใช้ในการควบคุมตลอดเวลา ทั้งยืน นั่ง ผู้เรียนจะรู้จักการ Relax และการออกกำลังกายส่วนต่างๆของร่างกาย อีกทั้งยังได้เรียนทฤษฏีดนตรีที่สำคัญ ผู้เรียนจะสนุกสนานกับการเรียนโสตประสาท เพื่อเป็นการส่งเสริมการฟังและการฝึก Sight Reading ผู้เรียนจะได้สนุกกับการฝึกบทเพลงที่ชื่นชอบ การเล่นร่วมกับผู้อื่น และกับเครื่องดนตรีต่างชนิดกัน ถือเป็นหลักสูตรหนึ่งที่ได้รับความนิยมและได้มาตรฐานระดับสากล อีกทั้งเป็นการปูพื้นฐานสำหรับนักเรียนที่มีความประสงค์บรรเลงในรูปแบบวงออร์เครสตรา หรือแชมเบอร์มิวสิคต่อไปอนาคต

ช่วงเวลาที่เด็กสามารถเรียนรู้ได้ดีที่สุดคือช่วง 0-6 ขวบ เนื่องจากในสมองของเด็กช่วงเวลานี้จะรับรู้ทุกอย่าง เพราะเป็นการรับเพียงด้านเดียวไม่สามารถปฏิเสธได้เหมือนผ้าขาวที่บริสุทธิ์ไม่ว่าจะใส่อะไรไปก็จะรับได้ตามนั้น เพราะเส้นใยของสมองรวมทั้ง รอยหยักที่ผิวสมองจะเยอะที่สุด ช่วงนี้เป็นวัยที่มีจินตนาการสูง เพราะฉะนั้นผู้ปกครองควรใจเย็นๆให้ลูกได้รับการฝึกฝนดนตรีอย่างถูกต้องอย่างค่อยเป็นค่อยไป มีการพัฒนาหลักสูตรจากความสำคัญของทักษะดนตรี โดยนำมาออกแบบการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับพัฒนาการทางด้านดนตรีของเด็กที่ไม่ชอบอยู่เฉย มักมีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากร่างกายที่กำลังเจริญเติบโต มีพลังงานมาก ดังนั้นหลักสูตรนี้จึงมีกิจกรรมการเรียนที่หลากหลาย เพื่อให้เด็กเกิดประสบการณ์เรียนไวโอลินกับทักษะที่ครบถ้วน ตั้งแต่การฟัง ร้อง เล่น อ่าน และเขียนโน้ต เป้าหมายของหลักสูตรนี้ คือ ต้องการให้เด็กที่เรียนเกิดความรักในเครื่องดนตรีไวโอลิน มีท่าทางการเล่นที่ถูกต้อง สนุกสนานกับการเรียน นอกจากนี้การแสดงเพื่อเพิ่มประสบการณ์ที่ดีให้กับผู้เรียนแล้วยังได้ฝึกความกล้าแสดงออกด้านดนตรีอีกด้วย

เน้นการวางพื้นฐานที่ถูกต้อง ตั้งแต่ท่าทางการเล่นที่ถูกต้องสวยงาม สัมผัสกับการเล่นบทเพลงหลากหลายสไตล์ นอกจากนี้การเรียนหลักสูตรไวโอลินยังมีการสอบเพื่อวัดและประเมินผลการเรียนจากผู้เชี่ยวชาญตั้งแต่ระดับ Grade 10-5 นอกจากนี้ผู้เรียนยังมีโอกาสได้เข้าร่วมแข่งขันเวทีระดับประเทศที่จัดขึ้นยิ่งใหญ่ทุกปี สามารถเลือกเข้าแข่งขันทั้งประเภทเดี่ยว และประเภทวง เพื่อสร้างประสบการณ์ทางการเล่นไวโอลิน ทั้งหมดนี้คณาจารย์ ผู้สอนได้ผ่านการคัดเลือก สอบวัดระดับ และผ่านการอบรมการเรียนการสอนหลักสูตรซึ่งเป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วประเทศ

วาเนสซ่า เมย์ นักไวโอลินระดับโลกเชื้อสาย ไทย-จีน-สิงคโปร์

p18ep58or2ohrn8acg8v9q3tq5นักไวโอลินชื่อดังระดับโลก วัย 35 ปี เชื้อสายไทย-จีน-สิงคโปร์ วาเนสซ่า เมย์ มีคุณพ่อเป็นชาวไทยจากจ.เชียงราย ชื่อว่า วรพงษ์ วรรณกร ทำงานเป็นผู้จัดการโรงแรม เดอะพลาซ่า ที่สิงคโปร์ และมีคุณแม่เป็นคนจีน สิงคโปร์ ชื่อ พาเมลล่า ตัน แต่ ตอนเมย์ อายุ 4 ปี แม่ได้แต่งงานใหม่กับทนายความชาวอังกฤษ ชื่อ เกรแฮม นิโคลสัน และย้ายครอบครัวไปอยู่ที่ลอนดอน แต่พ่อใหม่ของเธอได้หย่าขาดจากแม่ของเธอแล้วเช่นกัน และทำให้เมย์​ตัดขาดความสัมพันธ์กับแม่ เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว โดยการเลิกจ้างเป็นผู้จัดการส่วนตัว

วาเนสซา เมย์ มีชื่อเสียงจากการเป็นนักไวโอลิน มีพรสวรรค์จนสร้างชื่อเสียงไปทั่วโลก โดยเริ่มต้นเส้นทางสายตนดรี เมย์ เริ่มเล่น เปียโน ตั้งแต่อายุ 3 ปี ก่อนจะหันมาเล่นไวโอลิน เมื่ออายุ 5 ปี และเมื่ออายุ 8 ปี ก็ได้เข้าเรียนไวโอลินที่เซนทรัล คอนเซอร์เวตอเร ออฟ ไชนา ที่เมืองจีน ต่อมาอายุ 11 ปี เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัย ดุริยางคศิลป์ ในกรุงลอนดอน ในปี พ.ศ.2557 วาเนสซ่า เมย์ สร้างความฮือฮา ผ่านการคัดเลือกไปแข่งขันอัลไพน์สกี ในโอลิมปิกเกมส์ 2014 ฤดูหนาว ที่เมืองโซชิ ประเทศรัสเซีย ในนามทีมชาติไทย หลังจากซุ่มฝึกซ้อมอยู่เป็นแรมปี โดยเธอเผยว่าชื่นชอบการเล่นสกี มาตั้งแต่ยังเด็ก ก่อนจะหันไปทุ่มเทการเล่นไวโอลินเสียอีก

แม้ว่าเธอจะเกิดที่ประเทศ สิงคโปร์ และเติบโตในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษจากการเลี้ยงดูของคุณแม่ชาวไทยและพ่อเลี้ยงชาวอังกฤษ แต่เธอได้รับการคัดเลือกให้ลงแข่งขันสกี ในประเภท ไจแอนต์ สลาลม ให้กับประเทศไทยในการชิงชัยกีฬา โอลิมปิค ฤดูหนาว โดยเธอจะลงแข่งขันในนาม วาเนสซ่า วรรณกร โดยใช้นามสกุลของพ่อแท้ๆของเธอ จุดมุ่งหมายในช่วงวัยรุ่นของเธอคือ การเป็นนักสกี จากการเปิดเผยของสำนักข่าวรอยเตอร์ แต่เธอบอกว่าดนตรีสำคัญเป็นอันดับหนึ่งและเธอก็ไม่เคยได้หยุดออกทัวร์ตั้งแต่เธอออกอัลบั้มแรกในปี 1995 เธอเคยประกาศถึงความมุ่งมั่นของเธอที่ต้องการจะลงแข่งโอลิมปิกตั้งแต่ปี 2010 โดยเธอให้สัมภาษณ์กับ เดอะ เดลี่ เทเลกราฟว่า มันเป็นความฝันของฉันมาตลอดและหวังว่าทุกๆคนจะยอมรับมันได้ ฉันต้องการจะทำให้ดีที่สุดในการเล่นสกี ฉันถือสัญชาติอังกฤษ แต่แน่นอนว่าในความเป็นจริงมันไม่มีทางที่ฉันจะเป็นตัวแทนให้กับทีมชาติอังกฤษได้ แต่พ่อแท้ๆของฉันเป็นคนไทย และประเทศไทยก็ยอมรับความเป็นไทยของฉัน

โจชัว เดวิด เบลล์ เป็นผู้มีชื่อเสียงด้านไวโอลินระดับโลก

ค่านิยมของความงามของเสียงไวโอลินในอุดมคติเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ตั้งแต่ยุคบาโรคจนถึงปัจจุบัน ไวโอลินอายุหลายร้อยปีตัวเดียวกันมีน้ำเสียงที่ไม่เหมือนกันเลยในแต่ละช่วงเวลา เนื่องจากบทเพลง เทคนิคการบรรเลงรวมถึงรสนิยมของเสียงก็แตกต่างกันในแต่ละยุคสมัย นอกจากนั้นในการซ่อมแซมและการเซ็ทอัพแต่ละครั้งก็ทำให้เสียงเปลี่ยนเปลงไป ตั้งแต่การปะไม้เพื่อการซ่อมรอยแตก การปรับองศาของคอไวโอลิน การแก้ไขความหนาบางของไม้ รวมถึงการตัดแต่งหย่องซาวโพสและเปลี่ยนชิ้รส่วนต่างๆ ล้วนทำให้เสียงเปลี่ยนแปลง ดังนั้นไวโอลินระดับโลกในปัจจุบันส่วนใหญ่ล้วนผ่านการแก้ไขมาแล้วทั้งนั้นเพื่อให้ได้เสียงที่ดีที่สุดตามยุคสมัย ในที่สุดแล้วเสียงไวโอลินที่ดีก็ขึ้นอยู่กับความพอใจของผู้เล่นและคนฟัง โดยเขาเหล่านั้นจะเป็นผู้ตัดสินความไพเราะของไวโอลินแต่ละตัวด้วยหูของพวกเขาเอง

โจชัว เดวิด เบลล์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2510 เป็นชาวอเมริกันที่มีพรสวรรค์ทางดนตรีมาตั้งแต่เริ่มรู้ ความโชคดีที่โจชัวเกิดในครอบครัวที่มารดาเป็นนักจิตวิทยาและบิดาเป็นถึงศาสตราจารย์และนักวิจัยประจำมหาวิทยาลัยอินเดียน่า เขาจึงได้รับการส่งเสริมทักษะด้านดนตรีอย่างเต็มที่ มีโอกาสเรียนไวโอลินตั้งแต่อายุ 4 ขวบ และดนตรีก็เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเขามานับแต่นั้น โดยพรสวรรค์ของโจชัวโดดเด่นฉายแววไปตามธรรมชาติ ระหว่างที่หลงใหลอยู่ในโลกดนตรีเขาก็ยังใช้ชีวิตเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไปที่บ้าวิดีโอเกม ชอบเล่นกีฬา ตีเทนนิส โยนโบว์ลิ่ง และสนุกสนานไปตามวัยไปกับเพื่อนๆ ไม่มีใครกดดันเขาเพื่อให้เป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือให้มุ่งมั่นไปสู่เป้าหมายสูงสุด

โจชัว เบลล์ เป็นศิษย์เก่าดีเด่นของวิทยาลัยดนตรีอินเดียน่าในฐานะผู้สร้างตำนานที่ยังมีชีวิตและได้รับรางวัลมากมายหลังจากนั้น Gibson ex Huberman ไวโอลินอายุ 300 ปีที่โจชัวใช้อยู่เป็นเพื่อนสนิทประจำชีวิตของเขา เรื่องราวความยิ่งใหญ่และการเดินทางระหกระเหินของมันกว่าจะตกมาถึงมือโจชัววิจิตรพิสดารพันลึก จนมันกลายเป็นสุดยอดตำนานแห่งไวโอลินไปแล้ว นอกจากเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง โจชัว เบลล์ยังเป็นผู้อำนวยการเพลง เป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ระดับรางวัลออสการ์ เป็นศาสตราจารย์พิเศษทางด้านดนตรีให้กับมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เป็นหนึ่งในคณะกรรมการคัดเลือกศิลปินประจำหอเกียรติยศเคนเนดี้

เทคนิคการเล่นไวโอลินเพื่อเสียงที่ไพเราะ


การจับไวโอลิน
ความรู้สึกที่ผ่อนคลายคือข้อพิจารณาอันดับแรกว่าคุณจับไวโอลินได้ดีหรือไม่ เวลาที่เล่นไวโอลินนั้น แผ่นหลัง หัวไหล่ ต้นคอ และกรามของคุณรู้สึกผ่อนคลายและไม่เกร็ง ท่าทางการจับไวโอลินควรจะตรงและผ่อนคลาย การยืนตรงป็นสิ่งสำคัญต่อการแสดงเช่นเดียวกับเหตุผลด้านสุขภาพ เมื่ออยู่ในท่ายืน ช่วงห่างของเท้าควรจะกว้างเท่าๆ กับความกว้างของช่วงไหล่ กระจายน้ำหนักของร่างกายลงที่เท้าทั้ง 2 ข้างเท่าๆ กัน เมื่ออยู่ในท่านั่ง ควรจะนั่งห่างจากพนักเก้าอี้ เท้าข้างซ้ายอยู่ข้างหน้าวางราบไปบนพื้น ส่วนเท้าขวาควรจะพับไปข้างหลังขาเก้าอี้เล็กน้อย ซึ่งจะทำให้แขนขวามีพื้นที่เพียงพอที่จะลากคันชักได้ทุกทิศทางโดยไม่ไปชนกับเข่าขวา

ที่รองไหล่เป็นนวัตกรรมที่สำคัญที่ช่วยป้องกันอาการบาดเจ็บให้กับนักไวโอลินและนักวิโอล่าหลายๆ คน ความสูงของที่รองไหล่ขึ้นอยู่กับช่วงคอของนักดนตรีแต่ละคน เมื่อคุณวางไวโอลินเปล่าๆ ไว้บนไหล่ ที่รองไหล่จะช่วยเติมเต็มช่องว่างระหว่างที่รองคางและกรามของคุณถ้าระหว่างกรามและที่รองคาง (Chin rest) มีช่องว่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยก็ไม่จำเป็นต้องใช้ที่รองไหล่ คุณอาจจะใช้เพียงที่รองไหล่แบบแผ่นฟองน้ำบางๆ เพื่อกันไม่ให้ไวโอลินเลื่อนหลุดจากไหล่ของคุณ และอาจจะใช้แผ่นฟองน้ำแบบมีสายรัดกับแผ่นหลังไวโอลิน

การจับคันชัก
ท่าทางการจับไวโอลินควรเป็นธรรมชาติ วิธีตรวจสอบว่าตำแหน่งของมือขวาเป็นธรรมชาติหรือไม่นั้น ให้คุณยืนขึ้นปล่อยแขนและมือไว้ข้างลำตัว นั่นคือท่าทางการจับคันชักของมือขวาที่ควรจะเป็นโดยปรับแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งที่เปลี่ยนไปมี 2 อย่างคือนิ้วโป้งและนิ้วก้อย นิ้วโป้งจะอยู่ใต้นิ้วอื่นๆ เล็กน้อยและวางอยู่ที่ด้ามคันชักบริเวณช่องเล็กๆ ระหว่างโคนคันชัก(Frog) และปลอกหนังหุ้มด้ามจับ (Grip) นิ้วโป้งควรจะโค้งออกด้านนอกเป็นรูปวงกลมกับนิ้วอื่นๆ ปลายนิ้วก้อยวางอยู่ด้านบนคันชักก่อนถึงปุ่มสกรู (Screw) โดยวางนิ้วเป็นแนวโค้งเพื่อรับน้ำหนักของคันชัก ส่วนอีก 3 นิ้วที่เหลือให้วางอย่างสบายๆ เหนือด้ามคันชัก ซึ่งจะทำให้นิ้วโป้งและนิ้วกลางไขว้กัน ควรจะออกแรงบีบนิ้วทั้งสองเล็กน้อยจะทำให้รู้สึกจับคันชักได้อย่างมั่นคง ทำให้นิ้วที่เหลือ ข้อมือ ข้อศอก และหัวไหล่รู้สึกผ่อนคลายและไม่เกร็ง

เทคนิคที่คุณสามารถนำไปใช้ในการฝึกฝนเล่นเทคนิคยากๆ เช่น
1. Legato scale มีอัตราจังหวะความยาวของโน้ตหลายๆ ตัวที่เท่ากัน แต่อาจจะยากที่จะเล่นให้เสียงของโน้ตแต่ละตัวออกมาเท่าๆ กัน วิธีการก็คือ ให้ฝึกด้วยสเกลเดิม ฝึกการวางนิ้วและเปลี่ยนโพสิชั่นด้วยจังหวะของโน้ตที่มี ‘จุด’ เมื่อคุณกลับไปเล่นที่โน้ตตามปกติ จะทำให้เล่นโน้ตให้มีอัตราจังหวะเท่ากันได้ง่ายขึ้น
2. การเล่นในบทเพลงในช่วงที่ยากๆ และมีจังหวะเร็วๆ ให้ออกมาสมบูรณ์นั้นค่องข้างยาก แม้ว่าจะลดความเร็วลงก็ตาม วิธีการฝึกก็คือ ให้เล่นโน้ตตัวที่ 1 และ 2 ของช่วงนั้น โดยเล่นโน้ตทั้ง 2 ตัวต่อเนื่องพร้อมๆ กัน และเล่นให้เร็วและดังที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ (เเม้ว่าจะเป็นโน้ตเขบ็จ 3 ชั้น ที่มีถึง 32 ตัวก็ไม่ต้องคำนึงถึงอัตราจังหวะที่เเท้จริงของมัน) หลังจากนั้นให้เล่นโน้ต 2 ตัวถัดไปจนกระทั่งจบวรรคนั้น ให้หยุดเฉพาะช่วงต่อของโน้ตแต่ละคู่
หลังจากนั้นให้กลับไปเล่นซ้ำแบบเดิมอีกครั้ง แต่คราวนี้ให้เริ่มเล่นจากโน้ตตัวที่ 2 ของวรรคนั้น โดยจับคู่กับโน้ตตัวที่ 3 และจับโน้ตคู่ต่อๆ ไปเรื่อยๆ ห้ามหยุดหรือเล่นซ้ำโน้ตคู่เดิมแม้ว่าคุณจะเล่นผิดก็ตาม วิธีการนี้จะทำให้คุณสร้างห่วงโซ่ในใจที่เชื่อมโยงกับโน้ตในวรรคของบทเพลงนั้นๆ เข้าด้วยกัน และทำให้เล่นตรงตามจังหวะได้ง่ายกว่า ลองสังเกตดูว่าเมื่อคุณสามารถเล่นโน้ตคู่ต่างๆ ได้ถูกต้องและเร็วเท่าที่คุณต้องการ หลังจากนั้นจึงเริ่มเล่นตามจังหวะ (Tempo) ที่แท้จริงของมัน

สุดยอดเทคโนโลยีไวโอลีนสตาดิวารี ในอดีต ที่หายสาบสูญอย่างลึกลับ


“ไวโอลีนสตาดิวารี” เป็นหนึ่งในเทคโนโลยีที่หายไปในช่วงปี 1700 โดยชื่อไวโอลีนนี้มาจากผู้สร้าง คือ อันโตนิโอ สตาดิวารี ช่างไวโอลีนในเมืองเครโมน่าประเทศอิตาลี โดยเขามีชื่อเสียงจากการทำดนตรีเครื่องสายชนิดอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น วีโอล่า, เชลโล และ กีตาร์ ด้วยความสวยงามและคุณภาพในเสียงทำให้เครื่องดนตรีของเขาทุกชิ้นล้วนมีคุณค่าระดับโลกชนิดไร้คู่แข่ง ซึ่งทุกวันนี้มีเครื่องดนตรีของเขาหลงเหลือเพียง 600 ชนิดเท่านั้น และส่วนใหญ่ล้วนมีมูลค่าหลายแสนดอลลาร์ หากแต่น่าเสียดายที่เทคนิคกระบวนการผลิตไวโอลีนสตาดิวารีนั้นได้หายสาบสูญไป

เนื่องจากเทคนิคนี้มีเพียงแต่ครอบครัวของเขาเท่านั้นที่รู้ความลับอันนี้ โดยมีพระสังฆราช แอนโตนิโอสตาดิวารีและลูกหลานของเขาคือ ฟรานซิสโก (1671-1743) และอโมโบโน (1679-1742) เท่านั้นที่รู้ ดังนั้นเมื่อพวกเขาตายกระบวนการผลิตนี้ก็ยุติไปด้วย แต่กระนั้นปัจจุบันก็ยังมีหลายฝ่ายที่พยายามจะไขความลับไวโอลีนสตาดิวารีว่า เหตุใดมันถึงได้กลายเป็นเครื่องดนตรีที่ยังคงมีคุณภาพอยู่จนถึงปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์วิจัยพบว่าไม้เมเปิ้ลที่ใช้สร้างเครื่องดนตรีนี้ มีการปรับสภาพโดยเชื้อราทำให้เนื้อไม้ มีเอกลักษณ์และทำให้เกิดเสียงสะท้อน หากแต่กระนั้นในความเป็นจริงแล้วคนส่วนใหญ่ไม่เห็นความ แตกต่างกันของคุณภาพเสียงของไวโอลีนสตาดิวารี และไวโอลีนธรรมดาสักเท่าไหร่

ไวโอลินของสตราดิวาเรียส
ไวโอลินของ สตราดิวาเรียส (Antonio Stradivari) ถือว่ามีความสวยงาม และมีความละเอียด พิถีพิถันในงานมากที่สุด ในประวัติศาสตร์ของเครื่องดนตรีกลุ่มเครื่องสาย ไวโอลินและเครื่องดนตรีอื่นของเขามีราคาสูงมากเนื่องจากได้รับความชื่นชอบจาก นักไวโอลิน และนักดนตรี จากทั่วทุกมุมโลก ไวโอลินของเขา ถูกใช้โดยนักไวโอลินชั้นยอดมากมายทั้งในอดีตและปัจจุบัน และก็ยังมีราคาหลายล้านเหรียญในการประมูล ยังไม่นับการซื้อขายที่เกิดขึ้นโดยดีเลอร์อื่นๆอีก จะมีก็เพียงแต่ไวโอลินของ Guarneri ที่ได้รับการยอมรับในระดับเดียวกันจากนักไวโอลิน ในช่วงปี ค.ศ. 1690 สตราดิวาเรียส (Antonio Stradivari) ได้พัฒนารูปแบบไวโอลินที่มีความยาวและลำตัวแคบ ซึ่งเราเรียกว่า “Long Pattern”แต่ไวโอลินที่ดีที่สุดของเขาสร้างขึ้น ระหว่างช่วงปี 1698 ถึง ปี 1720 หรือ 1725 แตกต่างกันขึ้นอยู่กับความเห็นของผู้เชี่ยวชาญซึ่งในช่วงเวลานี้เขาได้กลับมาที่รูปแบบไวโอลินที่สั้น ลำตัวกว้าง ที่เราเรียกว่า “Grand Pattern” ไวโอลินที่โดดเด่นจำนวนมากของเขา ถูกสร้างขึ้นในช่วง ปี ค.ศ.1700 ถึง ค.ศ. 1720 ปี ซึ่งเราเรียกช่วงนี้กันว่า “Golden Period”ซึ่งเป็นช่วงที่เขาได้พัฒนารูปแบบ ตลอดจนทักษะต่างๆในการทำไวโอลินได้มาถึงจุดสูงสุด

เทคนิคการเลือกซื้อไวโอลินสำหรับมือใหม่อย่างเราๆ

สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องพอใจอันดับแรกในการเลือกซื้อไวโอลีน

พื้นเสียงของไวโอลินนั้นมีเสียงแหลมหรือนุ่มนวล รื่นหู หรือ เสียงหวาน ฯลฯ ทดสอบได้โดยการเล่น สเกลหรือ บทเพลงสั้นๆโดยไม่ใช้ วิบราโต้และให้เล่นโดยใช้คันชักที่มีคุณภาพดีที่สุดที่มีใช้เป็นของตนเอง จับจ้องที่สุ้มเสียงที่เกิดขึ้น ความชัดเจนของเสียง และความดังกังวาน การตอบสนองที่รวดเร็วต่อการสี เพราะคุณสมบัติที่ดีของไวโอลินในการทดสอบนี้มีส่วนช่วยในการพัฒนาทักษะการเล่นของผู้เล่นได้เป็นอย่างดี ในขั้นตอนนี้การทดสอบอาจไม่ได้ผลเต็มที่หากว่าคุณภาพของคันชักด้อยกว่าคุณภาพของไวโอลินมากเกินไป ต้องใช้ของที่มีคุณภาพสมกันจึงจะเห็นประสิทธิภาพได้ชัดเจน

ร้านไวโอลินทีดีควรติดเครื่องปรับอากาศและเครื่องดูดความชื่น สำหรับประในประเทศไทยจัดอยู่ในภูมิประเทศที่มีความชื้นสูง ร้านที่มีขายเครื่องสายที่มีคุณภาพสูงนั้นมักจะต้องปรับอุณหภูมิภายในร้านให้เหมาะสมอยู่เสมอ เผื่อป้องกันปัญหาเรื่องของความชื้นทำลายเครื่องดนตรี และคุณลักษณะของร้านไม่ควรหันหน้าไปทางทิศตะวันตก เพราะความร้อนในตอนบ่ายจะทำให้ร้านมีความร้อนสูงขึ้น และเมื่อตกกลางคืนจะเกิดความชื่นในอากาศตามมาได้เป็นสาเหตุทำให้ไวโอลินคองอและกาวหลุด ซึ่งร้านขายไวโอลินที่ดีควรมีนักไวโอลินประจำร้านเพื่อทดลองไวโอลินให้กับผูซื้อหรือแนะนำไวโอลินได้ ทางร้านต้องมีบริการหลังการขายโดยต้องมีช่างประจำร้านสำหรับซ่อมบำรุง

เคล็ดลับในการเลือกซื้อไวโอลินสำหรับมือใหม่

1. รูปทรงจะต้องดูแล้วได้สัดส่วน สวยงาม น่าจับต้อง อย่างน้อยก็จะช่วยทำให้เรามีกำลังใจฝึกซ้อม
2. การประกอบเข้ามุม ติดกาวต่างๆต้องเรียบร้อย ไม้แผ่นหน้า แผ่นหลัง ต้องไม่มีรอยแตก
3. Tailpiece จะต้องทำจากไม้หรือเหล็ก ไม่ควรเป็นพลาสติก และไม้ดังกล่าวจะต้องไม่ทาสีดำเพื่อปกปิดความบอบบางของเนื้อไม้
4. Bridge จะต้องได้ระดับความโค้งของแต่ละสายเพื่อที่ว่าเวลาสีจะได้ไม่ถูกสายอื่นทำให้เสียงไม่สะอาด
5. Nut อยู่ส่วนบนของสายบริเวณคอซอ จะต้องไม่สูงหรือต่ำเกินไป ถ้าสูงจะทำให้เจ็บเวลากดนิ้ว และถ้าต่ำมากจะทำให้สายตีสะพานขณะสีเสียงจะดังแปลกๆ
6. Peg จะต้องทำจากไม้ที่แข็งแรง ไม่หักง่ายขณะบิดเพื่อขึ้นสาย ถ้าเป็นไปได้ควรเลือกสีไม้ธรรมชาติแทนสีดำจากการทาสีเพื่อปกปิดคุณภาพของเนื้อไม้
7.Pegbox จะต้องมีขนาดพอเหมาะไม่ บีบสายให้รวมชิดกันจนเวลาขึ้นสายขูดกับขอบทำให้อายุการใช้งานของสายสั้นลง
8. String ไม่ควรเก่าขึ้นสนิมและควรเปลี่ยนสายทุกครั้งที่เห็นว่าเก่าเพราะอันตรายกับดวงตามากหากสายขาดในระดับสายตาขณะสี
9. Chin rest ควรเลือกรูปทรงที่เหมาะกับคางของเราและรู้สึกสบายที่สุดขณะสี
10.Bow จะต้องไม่ใช้ไม้เนื้ออ่อนเพราะนอกจากจะคดงอง่ายแล้วยังทำให้คันชักกระเด้งขณะสีไม่สามารถควบคุมทิศทางการสีได้
11. Rosin จะต้องมีคุณภาพพอควร สังเกตุจากเนื้อของยางสนไม่แข็งจนใช้ไม่ได้
12. Soundpost เป็นไม้กลมๆแท่งเล็กๆที่ตั้งอยู่ภายในตัวซอ มีความสำคัญกับเสียงมาก

ความหลงไหลในเสียงของไวโอลีน

ไวโอลินเป็นหนึ่งในเครื่องสายชนิดหนึ่งที่มีคุณลักษณะเสียงที่กว้างแหลมคม ลักษณะเด่นอันหนึ่งที่เครื่องตนตรีอื่นไม่มีคือ ไวโอลินร้องไห้ได้ เสียงของไวโอลินผู้เล่นสามารถเล่นเสียงเครือหรือการคลอนนิ้วให้เสียงกังวานเหมือนลูกคอได้ คนที่ชื่นชอบไวโอลินหลายคนหลงไหลกับเสียงเอื้อนของไวโอลิน บางคนถึงกับกล่าวว่า เครื่องดนตรีชนิดนี้มีวิญญาณ เพราะน้ำเสียงเศร้าและโหยหวน ไวโอลินมีทั้งหมด 4 สาย แต่ละสายจะมีเสียงที่แตกต่างกัน เวลาสี ผู้เล่นจะใช้นิ้วกดไปที่เส้นตามตำแหน่งของโน้ต ซึ่งต้องอาศัยทักษะและการจำจุดของเสียงในแต่ละที่ ถ้ากดผิดเสียงก็จะผิดคีย์ไปเลย หากต้องการให้เสียงสั่นเครือ ผู้เล่นจะใช้นิ้วสั่นคลอนที่สาย หากใครเล่นคลอนนิ้วได้ดี ก็จะช่วยให้การสีไวโอลินมีชีวิตชีวา และมีเสน่ห์น่าฟังมาก

การเล่นไวโอลินนั้นมีเทคนิคที่ค่อนข้างซับซ้อนหลายๆอย่าง

ขึ้นอยู่กับตัวผู้เล่นด้วยว่ามีการฝึกฝนมากน้อยแค่ไหน เทคนิครวมๆของไวโอลินนั้นได้แก่ การจับไวโอลิน ควรจับในท่าทางที่ถูกต้อง ที่สำคัญคือไม่เกร็งมาก การจับไวโอลินที่ถูกต้องต้องรู้สึกผ่อนคลาย ไม่หนีบตัวเครื่องมากเกินไป แต่ก็ไม่ให้ตัวเครื่องหลุดขณะเล่น แสดงเช่นเดียวกับเหตุผลด้านสุขภาพ เมื่ออยู่ในท่ายืน ช่วงห่างของเท้าควรจะกว้างเท่าๆ กับความกว้างของช่วงไหล่ กระจายน้ำหนักของร่างกายลงที่เท้าทั้ง 2 ข้างเท่าๆกัน

เมื่ออยู่ในท่านั่งควรจะนั่งห่างจากพนักเก้าอี้ เท้าข้างซ้ายอยู่ข้างหน้าวางราบไปบนพื้น ส่วนเท้าขวาควรจะพับไปข้างหลังขาเก้าอี้เล็กน้อย ซึ่งจะทำให้แขนขวามีพื้นที่เพียงพอที่จะลากคันชักได้ทุกทิศทางโดยไม่ไปชนกับเข่าขวา และการจับคันชัก ท่าทางการจับไวโอลินควรเป็นธรรมชาติ วิธีตรวจสอบว่าตำแหน่งของมือขวาเป็นธรรมชาติหรือไม่นั้น ให้ยืนขึ้นปล่อยแขนและมือไว้ข้างลำตัว นั่นคือท่าทางการจับคันชักของมือขวาที่ควรจะเป็นโดยปรับแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

สิ่งสำคัญหลังการเล่นไวโอลินทุกครั้ง

คืออย่าปล่อยให้ผงยางสน สิ่งสกปรก และฝุ่นเกาะบนไวโอลิน ผงยางสนจะมีคุณสมบัติเป็นกรดอ่อนๆเมื่อทิ้งไว้นานๆจะเป็นผลเสียต่อน้ำมันวานิชที่เคลือบ ส่วนผลที่มีต่อเสียงก็คือ เมื่อสิ่งสกปรกและยางสนสะสมกันนานๆเข้าจะทำให้การสั่นสะเทือนของเสียงของไม้แผ่นหน้าลดลง รวมถึงเกิดคราบสกปรกสะสมสายไวโอลิน โดยนักไวโอลินที่ดีควรจะหมั่นทำความสะอาดไวโอลินหลังการเล่นทุกครั้ง พยายามเช็ดคราบเหงื่อไคลและยางสนออกให้หมด ส่วนการทำความสะอาดอย่างจริงจังหรือการทำความสะอาดไวโอลินเก่าที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนนั้นต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญ ข้อสำคัญก็คืออย่าใช้น้ำยาทำความสะอาดที่มีขายทั่วไป เพราะว่าน้ำยาเหล่านี้มีส่วนผสมของตัวทำละลายและสารที่มีคุณสมบัติในการขัด ซึ่งสามารถทำลายผิวเคลือบไวโอลินได้

การถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกด้วยเสียงไวโอลิน

สภาพสังคมเมืองปัจจุบัน ผู้คนต้องเผชิญกับมลภาวะนานาชนิด ก่อเกิดสารพัดโรคที่สร้างความรำคาญให้กับชีวิต ทั้ง เครียด ปวดหัว ภูมิแพ้ ไมเกรน นอนไม่หลับ ซึมเศร้า การบำบัดรักษาด้วยศาสตร์ปัจจุบันไม่ใช่คำตอบสุดท้ายที่จะทำให้หายจากอาการดังกล่าว หลายคนจึงหันเข้าหาศาสตร์ทางเลือก ที่เน้นใช้ธรรมชาติบำบัดหล่อหลอมใจกายรวมเป็นหนึ่งด้วยความเชื่อและศรัทธา ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผลจริง

ปกติแล้วการเล่นไวโอลินให้เป็นเพลงสำหรับมือใหม่ก็ยากอยู่แล้ว แต่สุดยอดของการเล่นไวโอลินก็คือการที่เราจะทำยังไงก็ตามให้คนที่ฟังเสียงไวโอลินที่เราเล่นคล้อยตาม และเชื่อว่า อารมณ์ เนื้อหาที่คุณเล่นอยู่นั้น เป็นไปตามที่คุณเล่น และต้องการจะบอกกับเขาถ้าเป็นเพลงที่เป็นเพลงร้องคนร้องก็ยังพอเดาได้ แต่ถ้าเป็นเพลงบรรเลงละ

การเล่นไวโอลินเห็นศิลปอย่างหนึ่ง ซึ่งต้องใช้ความอดทน ความพยายาม ในการฝึกซ้อม และทำความเข้าใจว่าเราเล่นไปแล้วควรจะพัฒนาไปในทิศทางไหน ถ้าเราเล่นไวโอลินไปตามโน้ต แล้วถือว่าพอแล้ว ผมว่าใครก็เล่นได้ แต่จุดมุ่งหมายถ้าจะเอาดีทางไวโอลิน มันอยู่ที่

โดยเฉพาะเพลงบรรเลง เพลงที่ผู้ฟังไม่เคยได้ยินคำร้อง เรามีทำนอง เมโลดี้ จากนี้ไปก็เป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องนำเอา เทคนิคต่าง ๆกับไวโอลินของคุณ เล่นเพื่อจะถ่ายทอดสู่ผู้ฟัง ถ้าผู้ฟังสงบนิ่ง และรู้สึกคล้อยตาม เข้าใจในความหมายที่เราสื่อออกไป ก็แสดงว่าเราเข้าใกล้ว่าเล่นไวโอลิน “เป็น” เข้าไปทุกที

สีสัน (Tone color) คือ คุณสมบัติเฉพาะของเครื่องดนตรี รวมทั้งเสียงร้องของมนุษย์ ซึ่งมีความแตกต่างกันโดยธรรมชาติของสิ่งนั้น ๆ เครื่องดนตรีแต่ละชนิดจะมีเสียงที่ให้อารมณ์แตกต่างกัน เช่น เครื่องดนตรีประเภทเครื่องลมไม้อย่างฟลูท เมื่อเราได้ยินเสียงฟลุ้ทในบทเพลงทำให้เรานึกหรือจิตนาการถึงนกที่กำลังบินบนท้องฟ้า แจ่มใสร่าเริง หรือถ้าได้ยินเสียงไวโอลินในบทเพลงเราก็นึกถึงสายลมที่กำลังพัดแผ่วเนื่องจากไวโอลินเป็นเครื่องสายที่สามารถเล่นท่วงทำนองของเพลงได้ไพเราะ เสียงแหลมใสของไวโอลินถ่ายทอดความรู้สึกแทบทุกชนิดได้ สำหรับเสียงฮาร์พเป็นเสียงที่เบา นิ่มนวล พราวพริ้วเมื่อเราได้ยินทำให้นึกถึงเสียงน้ำตกที่มีละอองน้ำแตกกระจายฟังแล้วทำให้เราชื่นฉ่ำได้ แต่ในทางตรงกันข้ามเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าทองเหลืองก็สามารถทำเสียงแสดงอำนาจเช่นเสียงแตรทรัมเป็ต ทรอมโบน ฯลฯ สีสันของเสียงเราพบว่านักร้องแต่ละคนก็มีเสียงไม่เหมือนกัน บางคนเสียงทุ้มใหญ่ต่ำกังวานมีอำนาจ บางคนเสียงเล็กแหลมใสไพเราะ บางคนเสียงสูง

ในทำนองเดียวกันถ้าเราเปลี่ยนสีสันของเสียงดนตรีหรือเสียงร้องแล้วจะทำให้เกิดความรู้สึกที่ตัดกัน เช่น เมื่อเราให้เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งเล่นทำนอง ๆ หนึ่ง แล้วเปลี่ยนให้เครื่องดนตรีอีกชิ้นอื่นเล่นทำนองเดียวกัน ก็จะทำให้เกิดผลต่อความรู้สึก คุณลักษณะของเสียงดังกล่าวนี้เมื่อเราฟังบ่อย ๆ ครั้ง เราอาจสังเกตความแตกต่างได้สีสันหรือคุณลักษณะของเสียงเหล่านี้ ทำให้คีตกวีสามารถเลือกใช้ให้เหมาะสมกับอารมณ์ บรรยากาศ และโอกาสของบทบรรเลงได้

การพัฒนาไวโอลินจากสมัยก่อนจนถึงปัจจุบันและขั้นตอนการผลิต

ไวโอลินถูกพัฒนาขึ้นระหว่างต้นปีถึงกลางปี 1500 โดยช่างไวโอลินชื่อ อันเดรีย อามาตี้ (Andrea Amati) ชาวอิตาเลียน ซึ่งเป็นนักเรียนฝึกหัดทำเครื่องดนตรีประเภทเครื่อสายโบราณที่เรียกว่า ลู๊ท (Lute) ซึ่งในเวลาต่อมา อันเดรีย ได้พัฒนาฝีมือของตนจนถึงขั้นเป็นช่างชั้นครูเมื่อราวปี 1515 ไวโอลินบางส่วนที่เขาได้ทำขึ้นก็มีอยู่มาถึงทุกวันนี้ หลาย ๆ ชิ้น ที่เก่าแก่ที่สุดของอามาตี้ที่ทราบกันอย่างเป็นทางการนั้นผลิตขึ้นในปี 1567 เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องดนตรีต่าง ๆ ที่ทำขึ้นถวาย กษัตริย์ชาลส์ ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส  ถัดมาอีกประมาณ 100 ปี ก็มีช่างไวโอลินชั้นครูที่จัดว่ามีชื่อเสียงที่สุดของโลกขึ้นเขาคือ อันโตนิโอสตราดิวารี่ (Antonio Stradivari) ครีโมนา ประเทศอิตาลี สตราดิวารี่ ในชั้นต้นเคยเป็นนักเรียนฝึกหัดของ นิโกโล่ อามาตี้ (Nicolo Amati – เป็นหลานปู่ของ อันเดรีย อามาตี้) ช่างคนนี้เองได้พัฒนาการสร้างไวโอลินให้มาถึงจุดสูงสุด ในราวปี 1710 ซึ่งนับเป็นยุคทองของการสร้างไวโอลิน

โดยปกติแล้วไวโอลินชั้นเยี่ยมจะถูกผลิตขึ้นโดยช่างชั้นครูคราวละเพียงหนึ่งตัวเท่านั้น ทุก ๆ ชิ้นส่วนจะถูกทำขึ้นอย่างระมัดระวังทีละชิ้น และตั้งอกตั้งใจสร้างสัดส่วนด้านหน้าและหลังของไวโอลินให้มีรูปทรงเป็นเหมือนกล่องเล็ก ๆ ที่มีความสวยงดงาม อีกทั้งมีคุณสมบัติเป็นเหมือนเครื่องขยายเสียง ทำให้เสียงที่เกิดจากการสั่นสะเทือนจากการสีมีความเข้มข้นเต็มที่ขั้นตอนการสร้างไวโอลินแบบดั้งเดิมยังคงใช้ในการสร้างไวโอลินชั้นดีมาจนกระทั่งทุกวันนี้ อย่างไรก็ตามหลังจากยุคปฎิวัติอุตสาหกรรม มีการนำเครื่องจักรเข้ามาร่วมใช้ในขั้นตอนการผลิตไวโอลินที่มีคุณภาพรองลงมาซึ่งมีโรงงานอยู่มากในประเทศเยอรมัน ซึ่งเราเรียกกันว่าไวโอลินโรงงาน หรือ Factory violin นั่นเอง อย่างไรก็ตามขั้นตอนต่าง ๆ ในการผลิตส่วนหนึ่งยังต้องใช้มือในการสร้างอยู่นั่นเอง ไม่ว่าจะเป็นการสร้างไวโอลินที่มีคุณภาพใดก็ตาม โดยทั่วไปแล้วไวโอลินชั้นดี ที่สร้างมาจากไม้ชั้นดีที่คัดสรรแล้ว ยังคงต้องใช้ขั้นตอนการสร้างอย่างพิถีพิถันด้วยมือผู้ชำนาญเป็นสำคัญ

ไวโอลินเครื่องดนตรีที่ทำให้เกิดเสียงระดับเสียงสูงในกลุ่มเครื่องดนตรีคลาสสิก

ไวโอลีน (Violin Family) มีทั้งหมด 4 ชนิด คือ ไวโอลิน วิโอลา เซลโล และดับเบิลเบส เครื่องดนตรีในตระกูลไวโอลินคือเครื่องดนตรีหลักที่ใช้ในวงค์ออร์เคสตร้า ปกติเล่นโดยใช้คันชักสีที่สายให้สั่นสะท้าน คันชักของไวโอลินจะทำด้วยหางม้าและบางครั้งก็จะใช้นิ้วดีดที่สาย เพื่อให้เกิดเสียงตามต้องการ

การดูแลรักษาไวโอลิน การเตรียมการเพื่อดูแลรักษาไวโอลินในขั้นต้นจะทำให้เครื่องดนตรีอยู่ในสภาพสมบูรณ์mc01108ที่สุดสำหรับการเล่น และช่วยยืดอายุการเสื่อมสภาพของไวโอลิน การดูแลรักษาอย่างถูกวิธีด้วยความเข้าใจสภาวะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเครื่องดนตรีตัวโปรดของคุณ หมั่นตรวจสภาพของมันอย่างสม่ำเสมอควบคู่ไปกับการตรวจเช็คเป็นครั้งคราวโดยช่างซ่อมไวโอลินมืออาชีพ รายละเอียดข้างล่างเป็นข้อปฏิบัติและการดูแลรักษาไวโอลินที่ถูกวิธี พร้อมกเคล็ดลับในการหลีกเลี่ยงความเสียหายและอุบัติเหตุที่คาดไม่ถึงซึ่งอาจเกิดขึ้นได้

ไม้กับความชื้น (Wood and water) ไม้ไม่สามารถรักษาสภาพของตัวเองได้ดีนักเมื่อถูกความชื้น แม้ว่าไม้จะคงรูปได้ดีขึ้นหลังจากที่ผ่านกระบวนการอบเป็นอย่างดีก็ตาม แต่ไม้ยังคงพองหรือบวมเมื่อถูกความชื้น และหดตัวเมื่ออากาศแห้ง ไม้ที่ใช้ทำชิ้นส่วนบางอย่างของไวโอลินจะคงรูปดีกว่าไม้ที่ใช้ทำเครื่องดนตรีอื่นๆ นอกจากนั้น ไม้ทุกชนิดจะหดตัวในแนวขวางของลายไม้มากกว่าการหดตัวตามยาว ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจเลยว่า โครงสร้างที่ซับซ้อนของเครื่องดนตรีอย่างไวโอลินจะเกิดการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของความชื้นในอากาศได้ค่อนข้างมาก เช่น เมื่อไม้แผ่นหน้าเกิดอากาการบวมมักจะนูนขึ้นด้านบน แต่การขยายตัวออกด้านข้างจะถูกจำกัดไว้ด้วยแผ่นไม้ด้านข้าง (Rib ) ทำให้เกิดผลกระทบแบบทวีคูณนั่นคือทำซาวด์โพสท์สั้นเกินไปและทำให้ความสูงของหย่องเพิ่มขึ้น ในช่วงเดือนที่มีความชื้นสูงๆ ไม้แผ่นหน้ามักจะเกิดการขยายตัวมากกว่าอาการคอไวโอลินตก ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้สายไวโอลินเหนือฟิงเกอร์บอร์ดลอยสูงขึ้น การเปลี่ยนแปลงของความชื้นในอากาศอาจเป็นสาเหตุให้การเล่นเเละการตอบสนองของเสียงเกิดการแกว่งตัว และอาจทำให้เกิดปัญหาที่หนักกว่านั้นคือ ไม้เกิดการปริแตกเมื่อสูญเสียความชื้นอย่างรวดเร็วกว่าที่มันดูดซึมเอาไว้ได้ ดังนั้นจึงควรเอาใจใส่เรื่องความชื้นเป็นพิเศษเมื่ออยู่ในสภาพอากาศที่แห้งๆ ควรหลีกเลี่ยงพื้นที่ๆ ความชื้นมีการเปลี่ยนแปลงกระทันหัน ส่วนในที่ๆ อากาศมีการเปลี่ยนแปลงสูงมากๆ ขอแนะนำให้ ’ปรับ’ ปรับแต่งไวโอลินเสียใหม่ควบคู่ไปกับการใช้เครื่องดูดความชื้น หรือติดเครื่องควบคุมความชื้นขนาดเล็กในกล่องไวโอลิน